Is voorwaardelijke positieve aandacht slecht voor adolescenten? Wanneer wel en wanneer niet?

(274)

 

Voorwaardelijke positieve aandacht (VPA) door ouders lijkt goed voor kinderen. Als ouders bijvoorbeeld hun kind een compliment geven als het met een goed rapport thuiskomt, zal dit het kind motiveren om volgende keer ook zijn best te doen. Klopt dit? VPA is immers aandacht van ouders, onder bepaalde voorwaarden, namelijk Únkel als het kind zich gedraagt volgens hun normen. In die zin wordt VPA gezien als een onderdeel van een manipulatieve opvoeding, of psychologische controle. Theorie en onderzoek (vb. Assor, 2004) toont dan ook aan aan dat VPA negatieve gevolgen heeft, bijvoorbeeld gebrekkige emotie-regulatie bij kinderen en jongeren.

In deze masterproef willen we onderzoeken of VPA altijd negatief is, bijvoorbeeld ook wanneer ouders algemeen erg ondersteunend zijn? We onderzoeken dus of er interacties zijn tussen de algemene opvoedingsstijl van ouders (vb. ondersteunend, democratisch) en specifiek ouderlijk gedrag (VPA). Het model dat we hierbij hanteren (zie figuur hieronder) steunt op een idee van Darling & Steinberg (1993).

 

Soort studie: empirische studie met vragenlijsten, cross-sectioneel

Deelnemers: adolescenten en hun ouders


Aantal studenten: 1

Aanbevolen competenties: interesse in opvoeding en effecten daarvan op jongeren, en bereidheid om mee te werken aan een onderzoek bij adolescenten en hun ouders  

 

Promotor & begeleider: Prof. Wim Beyers


Verder lezen:

Naar registratietool op Minerva!